22czerwiec2010
Autor: lukas. Kategorie: zioła.
Lubczyk pochodzi z Afganistanu i Iranu, a aktualnie uprawiany jest w wielu krajach niezależnie od klimatu. W wielu miejscach rośnie na dziko. Krzew lubczyku osiąga nawet do 2 metrów wysokości, a jego liście są zielone, pierzaste i lśniące.
Działanie lubczyku:
- Zapobiega wzdęciom i bólom brzucha
- Polecany w chorobach dróg moczowych, gdyż ma działanie moczopędne
- Może być również stosowany w przypadku chorób dróg oddechowych jako środek wykrztuśny
- Pobudza aktywność seksualną
- Łagodzi bóle menstruacyjne
- Rozluźnia mięśnie przyjelitowe
- Zmniejsza fermentację zachodzącą w jelitach
- Stosowany w przypadku chorób wątroby i nerek
Lubczyk najlepiej stosować jest w formie naparu, który przygotowuje się zalewając wrzątkiem 2-3 łyżeczek korzenia lubczyku. Wśród działań ubocznych lubczyku można wyróżnić wrażliwość skóry na światło. Nie powinny stosować go kobiety, które mają bardzo silne krwawienie menstruacyjne, gdyż lubczyk może je jeszcze zwiększyć.
Lubczyk uważany jest za jeden z naturalnych afrodyzjaków, jednak jego zastosowanie jest zdecydowanie szersze. Zdecydowanie największe działanie wykazuje korzeń lubczyku, który zawiera olejek lotny, skrobię, cukry, kasy organiczne, kwasy polifenolowe oraz fitosterole. Liście lubczyku stosowane są jako przyprawa kuchenna, która ma bardzo specyficzny zapach.
22czerwiec2010
Autor: lukas. Kategorie: zioła.
Kminek ze względu na swoje właściwości jest bardzo często stosowany jak przyprawa w kuchni. Kminek może być z powodzeniem stosowany zarówno do użytku wewnętrznego jak i zewnętrznego. Wśród składników kminku najczęściej wykorzystywanych w lecznictwie wyróżnić można olejki eteryczne, które zawarte są w nasionach kminku. Również liście kminku znalazły swoje zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń.
Właściwości:
- Dzięki olejkowi eterycznemu zapobiega wzdęciom
- Poprawia trawienie i zapobiega powstawaniu bakterii w układzie trawiennym
- Kminek może być stosowany przez kobiety karmiące piersią jako środek mlekopędny
- Napar z nasion kminku może być stosowany przy wrzodach żołądka i dwunastnicy
- Pobudza pracę serca i naczyń krwionośnych
- Ponadto kminek może być stosowany przy przeziębieniach i chorobach górnych dróg oddechowych
Do stosowania zewnętrznego kminek zaleca się w przypadku:
- Wyprysków skórnych
- Poza tym kminek może być stosowany jako okład w przypadku zapalenia spojówek
- Działa przeciwzapalnie na skórę
- Kminek może być również stosowany do inhalacji
22czerwiec2010
Autor: lukas. Kategorie: zioła.
Kit pszczeli nazywany również propolisem jest jednym z najstarszych naturalnych leków stosowanych przez Słowian. Kit pszczeli ma lepiącą substancję, koloru żółto- zielonego i typowy zapach wosku.
Zastosowanie:
- Działanie bakteriobójcze
- Zapobieganie infekcjom
- Poprawa wzroku
- Ogólne wzmocnienie organizmu
- Poprawa pamięci i koncentracji
- Leczy oparzenia skóry i inne zmiany chorobowe
- Wzmaga produkowanie enzymów wątrobowych
- Leczy schorzenia prostaty
- Leczy nieżyty żołądka
- Leczy odciski i odleżyny
- Łagodzi stany nerwowe i obniża stres
- Regeneruje tkankę chrzęstną
Przez niektórych naukowców propolis nazywany jest antybiotykiem XXI wieku, ze względu na swoje związki chemiczne synergicznie działające, na które bakterie i wirusy nie potrafią wytworzyć odpowiedniej ilości antyciał, tak jak to ma miejsce w przypadku antybiotyków. Kit pszczeli jest całkowicie naturalny, dlatego nie wskazuje się żadnych przeciwwskazań do stosowania. Jednak na wszelki wypadek stosowanie kitu pszczelego powinny z lekarzem skonsultować osoby uczulone na użądlenia os i pszczół.
Propolis wytwarzany jest głównie z substancji żywicznych pąków niektórych drzew, które są zbierane przez pszczoły. Kit pszczeli charakteryzuje się bardzo silnymi właściwościami bakteriobójczymi. Wśród najważniejszych składników kitu pszczelego wyróżnić można: witaminy, związki lipidowe i woskowe, związki białkowe, estry aromatyczne, kwasy fenolowe, ketofenole i biopierwiastki. Kit pszczeli stosowany jest na bardzo wiele dolegliwości i jako lek rozpuszczany jest w 95% spirytusie.
22czerwiec2010
Autor: lukas. Kategorie: Bez kategorii.
Imbir jest rośliną z rodziny imbirowatych i przyjmuje postać byliny. Pochodzi głównie z Azji i Australii. Imbir jest przede wszystkim stosowany w kuchni jako przyprawa, jedna od kilku lat proszek z imbiru jest dodawany także do kosmetyków, gdyż przyspiesza spalanie tłuszczu i dlatego jest składnikiem kosmetyków wyszczuplających.
Zastosowanie:
- Ułatwia spalanie tłuszczów
- Polecany w przypadku migren
- Ułatwia trawienie
- Leczy przeziębienia
- Łagodzi ból miesiączkowy
- Zmniejsza poziom cholesterolu
- Poprawia pamięć i koncentrację
- Zapobiega wymiotom
- Poprawia krążenie
- Imbir jest także bardzo dobry w zmniejszeniu objawów choroby lokomocyjnej
Ze względu na swój ostry smak nie powinien być stosowany przez osoby chorujące na wrzody żołądka lub dwunastnicy oraz na refluks żołądka. Z imbiru powinny również zrezygnować kobiety w ciąży i karmiące piersią. W Azji od wielu lat wykorzystywane są właściwości imbiru w leczeniu wielu chorób. Imbir nie występuje nigdy w stanie dzikim, wszędzie jest uprawiany. Ponadto jest źródłem wapnia, magnezu, fosforu i potasu. W Polsce imbir dostępny jest w postaci świeżej jak również mielonej. Obie wersje różnią się smakiem i dlatego trudno stosować je zamiennie. Imbir najlepiej przechowywać w lodówce. A imbiru proszkowanego nie należy kupować na zapas, ponieważ wietrzeje.
22czerwiec2010
Autor: lukas. Kategorie: zioła.
Wśród aloesu wyróżnia się 330-400 rodzajów. Mają one postać krzewów, drzew, bylin a nawet lian. Aloes występuje głównie w Afryce, na Półwyspie Arabskim oraz na Madagaskarze.
Zastosowanie:
- Poprawa odporności organizmu
- Przyspieszenie regeneracji uszkodzonych komórek
- Zmniejszenie wydzielania kwasu żołądkowego
- Przyspieszanie gojenia się ran
- Zmniejsza objawy łuszczycy
- Żel ma właściwości przeciwzapalne
- Polecany dla osób cierpiących na grzybicę
- Zaparcia, gdyż aloes ma lekkie działania przeczyszczające
- Polecany dla osób z chorobami żołądka i dwunastnicy
Aloes nie wchodzi w interakcję z innymi lekami, dlatego może być bez obaw stosowany. Sok z aloesu może być stosowany w terapii odchudzającej. Ważne jest to, że może być bezpiecznie stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią.
Aloes występuje pod postacią sukulentów, czyli roślin przystosowanych do bardzo wysokich temperatur. Aloes jest źródłem wielu witamin i aminokwasów. Do jego głównych składników należą: wapń, magnez, fosfor, sód, cynk, żelazo, potas, mangan, chrom oraz miedź. Jest również źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych. Aloes współcześnie stosowany jest jako składnik kosmetyków, ale również przeznaczony jest do użytku wewnętrznego np. pod postacią soków. W lecznictwie stosowane są trzy elementy. Alona, czyli stężały sok z niektórych liści aloesu, żel aloesowy pochodzący z wewnętrznej części liści aloesowych oraz sok i miazga ze świeżych liści.
